Hoi An : Ancient city


ฮอยอัน เสน่ห์เมืองเล็ก ที่เย้ายวน
ออกจากเมืองเว้ นั่งรถบัสมาเกือบครึ่งวัน ผ่านดานัง เลยมาถึงเมืองฮอยอัน เมืองเล็กๆ แต่มากไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่มิอาจห้ามใจ มิให้ตกหลุมรัก

หลังจากเช็คอินเข้าที่พักก็มิอาจรอช้าได้ คว้าแผนที่พร้อมเช่าจักรยาน และถามเส้นทางท่องเที่ยวจากทางโรงแรมแล้วออกตะลุยเที่ยวกัน

แม้ว่าอากาศจะร้อนสักแค่ไหนพวกเราก็ไม่ย่อท้อ ปั่นๆๆๆๆๆ นี่เป็นการขี่จักรยานครั้งแรกที่เป็นเลนขวาพร้อมกับสภาพการจราจรที่ไม่ค่อยจะเข้าใจพี่ๆ ชาวเวียดเขานัก แต่ที่ฮอยอันถือว่า สบายๆ ที่สุดแล้ว รถไม่เยอะ ไม่จอแจ เราจึงปรับตัวได้ไม่ยาก

เป้าหมายแรกคือสะพานญี่ปุ่น ปั่นไปปั่นมาหลงไปหลงมาจนมาเจอร้านขายข้าวร้านหนึ่ง ด้วยความหิวจึงพากันแวะกินอย่างไม่รีรอ ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าร้านนี้มันขายอะไรก็ตาม เห็นเขากินกัน คนเยอะๆ ดูน่าเข้า ก็ตามเขาไป เอาแบบคนข้างๆ ว่างั้น


มื้อนี้ดูคล้ายๆข้าวหมกไก่ แต่ไม่ได้ปรุงด้วยเครื่องเทศกลิ่นแรงแบบข้าวหมกไก่ กินกับเครื่องเคียงคือมะละกอดิบ ซึ่งเรารู้สึกว่ามันไม่เข้าเลยไม่ได้แตะเลย รสชาติก็ใช้ได้อยู่ ดูคล้ายคลึงกับอาหารบ้านเรา

อิ่มท้องแล้วเราก็ปั่นจักรยานตามหาสะพานญี่ปุ่นกันต่อ เรื่องหลงเป็นเราปกติของเรา กว่าเราจะเจอก็เล่นเอาเหงื่อซก ปั่นวกไปวนมาพักใหญ่ ได้เผาผลาญพลังงานเป็นอย่างดี ทริปนี้คือ ทริปเบิร์นของแท้ กิกิ



โฉมหน้าสะพานญี่ปุ่นที่ตามหา ก็เป็นสะพานเล็กๆ ที่มีเรื่องราว และคุณค่าทางประวัติศาสตร์ของที่นี่
เราข้ามไปแบบไม่รู้อะไร จริงๆต้องเสียค่าข้ามด้วย แต่ไม่มีใครตรวจตั๋วเรา อย่างไรก็ดีเราคิดจะเข้าชมสถานที่ท่องเที่ยวของที่นี่ด้วยเราจึงไปซื้อตั๋วแบบเหมา สามารถเข้าได้ 5 แห่ง ที่ไหนก็ได้ ซึ่งจะมีแผ่นพับแนะนำแต่ละสถานที่เมื่อเราซื้อตั๋ว เราก็เลือกเข้าชมสถานที่ที่เราสนใจได้เลย


แกลลอรี่ ร้านอาหาร และเกรสเฮ้าส์ มีให้พบเห็นทั่วไปในเมืองเก่านี้
โทนสีตึกเป็นสีเหลือง ดูเก่า และมีเอกลักษณ์


ภายในย่านเมืองเก่านี้จะไม่อนุญาติให้รถยนต์เข้า จึงมีเพียงสามล้อและจักรยานเท่านั้น

การ์ดแบบป๊อบอับ ของฝากขึ้นชื่อของเวียมนาม


ขนมอะไรไม่รู้ดูคล้ายข้าวจี่บ้านเรานะ


เที่ยวในเมืองพอแล้วก็ลองพากันขี่จักรยานไปชายหาด มันไกลมากเจ็บตูดสุดๆ (ขออภัยไม่สุภาพ)
แต่ไม่พูดไม่ได้ เพราะมันเจ็บจนระบมจริงๆ เหอเหอ แนะนำให้ขี่มอเตอร์ไซด์ไปดีกว่านะ

ชายหาดบ้านเขาไม่มีเก้าอี้ผ้าใบนะ แต่จะเป็นโต๊ะและเก้าอี้ตัวเตี้ยๆแบบนี้
ไหนๆ เราก็มาละ ก็ขอนั่งกินลม ชมบรรยากาศ เคล้ากับซีฟู้ดสไตล์พี่เวียตเขาหน่อย


ตกเย็นก็พากันปั่นจักรยานกลับ 
พักสักครู่แล้วออกไปท่องราตรี ย่านเมืองเก่าที่เราไปเที่ยวตอนกลางวันกันต่อ
มาฮอยอันต้องได้ชม โคมไฟ สีสันสวยงาม แบบนี้ งดงามมากๆ
ตกกลางคืน จะมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวเวียดนามและต่างชาติ ออกมาเดินเล่นกันมากกว่าตอนกลางวัน เนื่องจากอากาศตอนกลางวันมันร้อนมากนั่นเอง


ชอบร้านนี้มาก เราสามารถให้เขาเขียนชื่อเราลงไปได้ด้วย เป็นงานแฮนด์เมคที่มีชิ้นเดียวในโลกจริงๆ


ร้านนั่งย่านเมืองเก่า มีให้เห็นอยู่มากมายริมแม่น้ำ บรรยากาศก็ดี แต่ดูไม่ได้รับความนิยมมากนัก
ส่วนมากจะเป็นนักท่องเที่ยวที่นิยมมานั่งดื่มเบียร์และทานอาหารเท่านั้น

หนึ่งวันกับฮอยอัน ที่เหน็ดเหนื่อยมากๆ วันหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยความประทับใจ กับเมืองเล็กๆ แต่น่ารัก

ฮอยอัน...

0 comments:

Post a Comment